برخورد کردن با قرآن

برخورد کردن با قرآن

برای برخورد با قرآن باید با چهارده نیرو مجهز شد، و چهارده ماده و دستور برای ما مقرر شده است:

۱- قرائت، ۲- تلاوت، ۳- ترتیل، ۴- تذکر، ۵- تدبر، ۶- تفکر، ۷- تعقل، ۸- شعور، ۹- فطرت، ۱۰- صدر، ۱۱- قلب، ۱۲- فؤاد، ۱۳- تفسیر، ۱۴- تاویل

• • استفسار آیه «واعتصمو بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا» و بیان منظور از کلمات «اعتصموا - حبل الله - جمیعا»
  • معنای تفسیر و استفسار - بررسی نیاز یا عدم نیاز قرآن به تفسیر
  • گوینده تأثیر کامل دارد بر دقتی که در مطلب او میشود و قرآن سخن خداست
  • قرآن شامل و حامل تمام وحیهای ربانی است
  • قرآن را باید با دقت و تدبر با ابزارهای معصومانه برونی و درونی مطالعه کرد
  • حقایق قرآن مختص معصومان، اما عبارات و اشارات و لطائف قرآنی مربوط به کلّ مکلفان است با درجاتشان
  • ما وظیفه داریم از قرآن عصمت بگیریم
  • حبل الله قرآن است
  • قرآن افکار کاملاً صحیح را تأیید، افکار صحیح اما ناقص را کامل، و افکار غلط را رد میکند
  • قرآن را بایستی به صورت جمعی و گروهی مورد مطالعه قرار داد
  • همه قرآن را باید مورد مطالعه قرار داد: هم جمع ترتیبی، هم جمع موضوعی
  • جمع ترتیبی سه بُعد دارد: خود آیه، آیات قبل و بعد، کلّ آیات مربوط
  • جامع قرآن نه پیامبر(ص) است؛ نه علی(ع) است و نه عثمان؛ بلکه جامع قرآن خود خداست
  • تفسیر یعنی زدودن حجابها و غبارها و قرآن حجاب و غبار ندارد و بیان و نور و تبیان است
  • ما مفسّر قرآن نیستیم بلکه مفسر خود از حجابها هستیم
  • ما مفسر قرآن نیستیم بلکه مستفسر از قرآن هستیم
  • امکان عصمتِ علمی نسبت به قرآن هست و مورد امر خداست
  • سه گام در تفسیر: خودمان را تفسیر کنیم؛ بعد از قرآن استفسار کنیم، سپس قرآن خودش را تفسیر میکند
  • «لِتُبَیّنَ للنّاس» یعنی قرآن مانند نورافکن است که پیامبر به وسیله آن روشن میکند