خرید بک لینک

آرامش, واقعی, با یاد خدا



☘️ سؤال: اگرچه در اين آيه آمده است كه دلها، و به ويژه دل مؤمن، با ياد خدا آرام مى گيرد، امّا در آيات ديگرى مى خوانيم هرگاه مؤمن خدا را ياد كند، دلش به لرزه مى افتد. «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ» (انفال، 2) آيا اين لرزش و آرامش, مى توانند در يكجا جمع شوند؟ راه توجيه آن چيست؟

⁉️ پاسخ: براى تصوّر وجود اين همزمان آرامش, و لرزش در يك فرد، توجّه به اين مثال ها راهگشا مى باشد:

الف: گاهى انسان بخاطر وجود همه مقدمات، اطمينان و آرامش, دارد، امّا در عين حال از نتيجه هم نگران و بيمناك است. مثل جراح متخصصى كه به علم و كار خود مطمئن است، ولى باز در هنگام عمل شخصيّت مهمى دلهره دارد.

ب: فرزندان، هم به وجود والدين، احساس آرامش, مى كنند و هم از آنها حساب مى برند و مى ترسند.

ج: گاهى انسان از آنجا كه مى داند فلان ناگوارى براى آزمايش و رشد و ترفيع مقام اوست، خرسند و آرام است، امّا اينكه آيا در انجام وظيفه موفق خواهد شد يا خير، او را نگران مى كند و به لرزه مى اندازد.

د: انسان هاى مؤمن وقتى در تلاوت قرآن به آيات عذاب، دوزخ و قهر الهى مى رسند، لرزش بر اندام آنها مستولى مى شود، امّا هنگامى كه آيات رحمت و رضوان و بهشت خداوند را قرائت مى كنند، آرامش,ى شيرين، قلوب آنها را فرا مى گيرد و آنها را دلگرم مى سازد. امام سجاد عليه السلام در دعاى ابوحمزه مى فرمايد: «اذا ذكرت ذنوبى فزعت و اذا رأيت كرمك طمعت»، يعنى هرگاه گناهان خود و عدل و قهر تو را به ياد مى آورم، ناله مى زنم، امّا وقتى به ياد لطف و عفو تو مى افتم اميدوار مى شوم.

برچسب: نویسنده: ماهان نوری تاريخ: پنجشنبه 15 آذر 1397 ساعت: 21:21

صفحه بندی